María José Rodríguez Espiñeira
Catedrática da área de Lingua española na Universidade de Santiago de Compostela desde xuño de 2008
A súa investigación está centrada na gramática española, desde a defensa da súa tese de doutoramento titulada "O complemento predicativo do obxecto directo en español". Entre 1989 e 2002, formou parte do equipo que desenvolveu a Base de Datos Sintáctica do Español Contemporáneo, e as súas publicacións examinan varios aspectos dos constituíntes oracionais: predicación secundaria, verbos de percepción e causativos, predicados cognitivos, infinitivos e substantivos deverbais, expresións epistémicas e construcións verbais. Entre 2009 e 2020 foi membro do equipo que desenvolveu o recurso BDME-TIP, unha ferramenta para visualizar familias léxicas do español, orientando parte da súa investigación cara a nominalizacións, substantivos con usos encapsulantes e adxectivos relacionais. Como resultado dun proxecto da AECID (2008) no que colaboraron investigadores da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e da Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM), interesouse polo tema da modalidade e por diferentes tipos de construcións que expresan, ou chegan a expresar, contido epistémico: "puede que", os adxectivos "posible" e "probable", e as combinacións "capaz (de) que / de Vinf". Esta liña de investigación desembocou no estudo da cláusula parentética reducida "si cuadra", que se emprega como expresión epistémica ("quizais") no español de Galicia, un calco do galego "se cadra", equivalente ao portugués "se calhar". Desde entón, combina estudos de sintaxe funcional baseados en datos de corpus coa análise de trazos distintivos do español de Galicia.
Desde 2011 é codirectora da revista Verba. Anuario Galego de Filoloxía.